Startuj z namiNapisz do nasDodaj do ulubionych
   
 

Pamiętnikiem opiekuje się Nika1310

"In the event of my Demise,
when my heart can beat no more
I hope I die for a belief that I had lived for." (ang.)

"W dniu mojej śmierci
gdy moje serce nie będzie mogło już dłużej bić
mam nadzieję, że umrę za Wiarę, dla której chciałem żyć."
Autor: Tupac Shaker

Życie Nataszy jest pełne zagadek i tajemnic, żeby je odkryć musisz przeczytać ten pamiętnik, w którym nie znajdziesz nic oprócz bólu, smutku i prawdziwego życia… To nie jest kolejny pamiętnik pt. „Jestem księżniczką! Klękajcie narody!”. Życzę miłego czytania i komentowania!

[ Powrót ]

Niedziela, 27 Lipca, 2008, 14:49

Ślizgoni nie zważają na uczucia innych, więc co stoi na przeszkodzie do ZEMSTY?

Jupi! W końcu notka i pełno w niej tylko Nataszy, i jej problemów z "konkursem". A teraz już bez żadnych ceregieli zapraszam na notkę!

*
Temat: Ślizgoni nie zważają na uczucia innych, więc co stoi na przeszkodzie do ZEMSTY? i Witaj nowa Nataszko!

Kiedy tylko wyszłam ze Skrzydła Szpitalnego, napisałam list do Syriusza. A właściwie krótką wiadomość. Zawsze mam problem z napisaniem listu, jednak tym razem darowałam sobie formy grzecznościowe itp. Była to zwykła, krótka prośba.

„Jakoś mi nie wypada napisać do Ciebie „Kochany Syriuszu”. A może chciałbyś, abym tak do Ciebie pisała? Jednak ja nie o tym… Pamiętasz naszą rozmowę? Opisz mi szczegółowo na czym to polega. O nic więcej nie proszę, tylko o to.

N. P.”

Minęły dwa dni od napisania listu i nadal nic nie dostałam. Żadnej odpowiedzi. Starałam się nie chodzić sama po korytarzach, bo nie byłam pewna swojej strategii działania. Muszę najpierw dowiedzieć się, jak oni działają, a dopiero później zacząć działać.
Trzeciego dnia przy śniadaniu dostałam list. Charakter pisma natychmiast rozpoznałam.
- Z domu napisali? – Zapytała Pansy, która także otrzymała list.
- Tak.
- To dlaczego nie przeczytasz? – Zapytała, kiedy tylko zauważyła, że chowam list do torby. Sama rozerwała kopertę i wyjęła list zapisany do połowy strony.
- Nie lubię czytać listów przy tylu osobach. – Nie zrozumiała. – Nie ważne. – Machnęłam tylko ręką i zabrałam się za przerwane śniadanie.
Cały dzień chodziłam jak na szpilkach. Byłam lekko podenerwowana i podniecona całą tą sytuacją. W dormitorium nie będę mogła przeczytać tego listu. Trochę boję się wyjść, gdzieś sama, jednak jest to konieczne.
Zaraz po ostatniej lekcji, transmutacji, wymknęłam się jak najprędzej z klasy i pognałam jak najszybciej do opuszczonej wieży, gdzie nikt nie zagląda, ponieważ to miejsce było zbyt odludne i brudne. Mi nie przeszkadzał brud, a brak żywego ducha był atutem tego miejsca, chociaż w moim przypadku to nienajlepsze miejsce.
Upragniona chwila nadeszła, kiedy tylko znalazłam odpowiednie miejsce. Opuszczona klasa na samej górze wieży była najczystszym miejscem jakie udało mi się znaleźć.
Wyjęłam list z torby. Na kopercie widniało moje imię i nazwisko wypisane zielonym atramentem. Drżącymi rękoma rozerwałam kopertę i wyjęłam list.

„Nataszo,

Czasami zastanawiam się po kim odziedziczyłaś charakter, jednak dochodzę do wniosku że jesteś mieszanką wybuchową Rudej i Rogacza.
Jednak nie o tym chcesz się zapewne dowiedzieć. Mam rację? „Tonący brzytwy się chwyta…” – tak jest i w twoim przypadku. Nie zorientujesz się nawet, kiedy zakochasz się, w którymś z konkursowiczów. Nie myśl, że są to osoby głupie, wiedzą czego chcą i łatwo się nie poddają.
Zasady zawsze były ustalane przy kolejnym konkursie i zapisywane w księgach, których pilnował jeden z tego stowarzyszenia. Najczęściej był to najstarszy chłopak, który miał największy staż w stowarzyszeniu. Teraz nie mam zielonego pojęcia, jakie są zasady działania stowarzyszenia.
Jednak postaram opisać Ci działanie konkursowiczów. W konkursie startują cztery osoby reprezentujące dom, do którego przynależą. Rozumiesz, prawda, taka rywalizacja między domami. Jeżeli wygra na przykład krukon, to przez następne siedem lat przewodniczącym będzie ktoś z Ravenclaw’u. Tak, ten konkurs jest takim wyznacznikem władzy. I właśnie minęło siedem lat, i to właśnie Ty miałaś pecha, że Ciebie wybrali. Musieli jednak mieć powód, żeby Ciebie wytypować. Mniejsza z tym. Każdy z nich obierze inną taktykę i ciężko powiedzieć, jak będą działać.
Nie mam pojęcia, jak chcesz wyjść z tej sytuacji obronną ręką. Nie chcę być pesymistą, ale nie masz innego wyjścia, jak tylko zapomnieć o tym i żyć dalej. Wiem, że to może zła rada, jednak po zastanowieniu i Ty dojdziesz do przekonania, że nie ma sensu uciekać przed tym co i tak nadejdzie.
Zrozum…

Syriusz Black”

- Bardzo mi pomogłeś Syriuszu! Nie ma co. – Zerknęłam na zegarek u lewej ręki. – Już po obiedzie, chociaż pewnie i tak bym nic nie zjadła. Mówić samej do siebie, to już objawy jakiejś choroby psychicznej. – Palnęłam się w czoło i rozejrzałam po pomieszczeniu. Cała klasa była pokryta kurzem, a w kątach pająki tkały swoją sieć.
Czuję się tak jak bym była ofiarą czterech pająków. Jeżeli postawię źle krok, to czekają na mnie cztery doły, do któregoś z nich mogę wpaść i już nigdy nie wyjść. „W konkursie startują cztery osoby reprezentujące dom, do którego przynależą. Rozumiesz, prawda, taka rywalizacja między domami.”, kiedy tylko przypomniałam sobie te słowa Syriusza, to jakby mnie prąd kopnął. Poznałam tylko trzech konkursowiczów… Ślizgon – Seth Cohen, puchon – Nevad Cross, krukon – Tom Changer, ale nie zaczepił mnie żaden gryfon. Dlaczego?
Wstałam i otrzepałam szatę z kurzu. Wolno przechadzałam się po klasie, aby przypomnieć sobie, czy czasem niczego nie przeoczyłam. Żadnego wspomnienia, w którym poznałabym jakiegoś gryfona… Cofnęłam się nawet do dnia, w którym dowiedziałam się o tym całym konkursie.
- Black!

*

Do dormitorium wróciłam dopiero po kolacji. Byłam tak zła i rozdrażniona, że rzuciłam biednym Leonardem o ścianę.
- Co się tak wściekasz? – Zapytała mnie Pansy rozczesując mokre włosy.
- Dostałam okres! – Warknęłam na odczepnego i weszłam do łazienki trzaskając drzwiami.
Zdjęłam ubranie i weszłam pod prysznic. Zimne strumienie wody spływały po całym moim ciele. „Po ciele, o które się założono” – pomyślałam z goryczą i z całej siły walnęłam w ścianę prysznica. Osunęłam się na kolana i ukryłam zapłakaną twarz w dłoniach.
- Natasza?! Wszystko w porządku? Uderzyłaś w coś?
- Wszystko w porządku Pansy! Nic się nie stało! – Odkrzyczałam. Nic nie było w porządku. Miałam ochotę w tamtej chwili popełnić samobójstwo, gdyby nie jedna rzecz…
W kącie łazienki leżały moje szaty wyjściowe, a na nich „naga i bezbronna” różdżka będąca moją własnością. „Przecież jestem czarownicą” – pomyślałam. Zimna woda nadal spływała po moim ciele, było mi bardzo zimno, ale nie zważałam na to uwagi. Dzięki tym zimnym strumieniom dochodziłam do siebie. Wszystkie złe myśli powoli odchodziły, a zamiast nich pojawiały się inne… gorsze… gorsze dla tych, którzy chcą mnie zranić. Od kiedy to chowam głowę w piasku? Przecież nazywam się Potter! A Potterzy nigdy się nie podają, przecież odziedziczyłam to w genach i do tego jestem ślizgonką! A ślizgoni nie zważają na uczucia innych, więc co stoi na przeszkodzie do ZEMSTY? Absolutnie nic…
Zakręciłam kurek z wodą i wyszłam z kabiny. Było mi strasznie zimno. Ubrana w szlafrok wyszłam z łazienki, bo zapomniałam zabrać ze sobą czystej bielizny. I już miałam chwycić Leonarda i ponownie wyrzucić go w górę, jednak zdałam sobie sprawę, że on niczemu nie jest winien, więc dlaczego ma być on osłem ofiarnym i dostawać za innych? Delikatnie pogłaskałam go po tym czarnym futerku, obudził się zaspany i spojrzał na mnie. Z początku się wystraszył, jednak później zamruczał i dalej spał.
- Chyba ci już złość przeszła. – Stwierdziła Pansy zajęta malowaniem paznokci u nóg na wściekły róż. Obok niej leżała sterta innych lakierów.
- Pansy?
- Co?
- Pomalujesz mi paznokcie? – Zapytałam. Na chwilę przerwała malowanie i zerknęła z ukosa na mnie.
- Dobrze, ale najpierw dokończę swoje. Okej? – Skinęłam głową i poszłam do łazienki, żeby ubrać się. Sięgnęłam po szczotkę i już miałam rozczesywać mokre włosy, kiedy do głowy przyszedł mi szalony pomysł. „A żeby tak zmienić kolor włosów?” Iście szatański pomysł.
Kiedyś czytałam jakieś tam pisemko od Pansy i było tam zaklęcie na zmianę koloru włosów. Usilnie starałam się sobie je przypomnieć i jak by mnie piorun trzepnął przypomniałam sobie. Chwyciłam różdżkę i wymamrotałam formułkę myśląc na kolorem. Stałam tyłem do lustra, dlatego nie widziałam rezultatu mojej pracy. Ostrożnie obróciłam się i w odbiciu zobaczyłam jakby jakąś inną osobę. W tym kolorze byłam bardziej podobna do Evansów niż do Potterów. Tak, moje włosy były RUDE!
Wg mnie ta zmiana wyszła naprawdę na dobre. Wciąż mokre włosy opadały mi na nagie ramiona. Przeczesałam je ręką i zaczęłam się ubierać. Oni mogą igrać moimi uczuciami, więc dlaczego ja nie mogę bawić się ich uczuciami. Jeszcze nie miałam żadnego planu, jednak wiedziałam, że będą tego żałowali. Jedne było pewne, trzeba będzie odwiedzić Severuska…
- Coś ty zrobiła na Merlina?! – Taka była właśnie reakcja mojej współlokatorki, kiedy wyszłam z łazienki.
- Zmieniłam kolor, a co nie wolno? – Zapytałam zaczepnie.
-Można, ale dlaczego to zrobiłaś? – Wpatrywała się we mnie jak w jakiś ciekawy eksponat w muzeum.
- Chciałam coś zmienić w sobie, chciałam dodać sobie takiego „pazura”. Wiesz o co chodzi, co nie? – Skinęła głową, że rozumie i dalej malowała swoje paznokcie. Ja w tym czasie oglądałam lakiery i jeden przykuł moją uwagę. Krwistoczerwony. Chwyciłam go i pokazałam go Pansy. – Mogę ten? – Ponownie skinęła głową. Szuflada jej szafki nocnej była otwarta, więc zerknęłam do niej. Moim oczom ukazały się przeróżne kosmetyki. Szminki, błyszczyki, pudry, tusze do rzęs, kremy, etc. Codziennie rano widziałam, jak Pansy malowała się, jednak nigdy nie czułam potrzeby, aby samej się umalować.
- Chcesz się umalować? – Zagadnęła, kiedy zauważyła, że oglądam ukradkiem jej kosmetyki.
- Dzisiaj już nie, ale jutro rano czemu nie.
- Jeszcze ani razu nie widziałam nawet u ciebie błyszczyka na ustach.
- Jakoś do tego mnie nie ciągnęło.
- Najwyraźniej w końcu zmądrzałaś. – Tylko uśmiechnęłam się na to stwierdzenie. – Dawaj ten lakier. U nóg i u rąk? – Potwierdziłam i zaczęło się malowanie.

*

6.30 rano. Wczorajszego wieczoru siedziałyśmy z Pansy do późna, bo tłumaczyła mi jak należy się malować. Otworzyłam leniwie oczy i zerknęłam na plan lekcji przyklejony do baldachimu łóżka. Pierwsza lekcja – eliksiry z gryfonami. Westchnęłam i podniosłam się do pozycji siedzącej. Leonardo śpiący w moich nogach zamruczał, kiedy podrapałam go za lewym uchem, a bardzo to uwielbiał.
- Nie chce mi się wstawać. – Powiedziałam. Pansy, która jeszcze leżała w łóżku wydała z siebie kilka dziwnych odgłosów i westchnęła. – To ja pierwsza pójdę do łazienki. – Odpowiedziałam i zwlekłam się z łóżka. Chwyciłam szaty wyjściowe i poczłapałam do łazienki.
W lustrze zobaczyłam nową siebie i posłałam sobie uśmiech. „Witaj nowa Nataszo!” Zrobiłam wszystko, co trzeba i wyszłam z łazienki. Pansy zmieniła pozycję ułożenia swego ciała. Tym razem leżała z głową utkwioną w baldachimie łóżka.
- Żyjesz? – Zapytałam.
- Yhy.
- To wstawaj. Nie ma czasu.
- Ale ja nie chcę.
- Mówi się trudno i trza żyć dalej.
- Nie mam motywacji.
- Aha. – Powiedziałam i do głowy przyszedł mi bardzo dobry pomysł. Chce motywacji, to ją dostanie. Poszłam do łazienki i napełniłam miskę zimną wodą. Podeszłam na paluszkach do Pansy, która znowu zmieniła pozycję – głowę miała utkwioną w poduszce a kołdra leżała skopana w jej nogach. Przechyliłam miskę i usłyszałam tylko wściekły ryk Pariknsonówny, która jak gromem rażona podniosła się z łóżka, goniła mnie przez pokój. Ledwo zdążyłam schować się w łazience i przekręcić klucz.
- Ja ciebie kiedyś zabiję! – Krzyczała przez drzwi. Sama oparłam się o drzwi i nasłuchiwałam.
- Chciałaś motywacji, więc jako dobra koleżanka załatwiłam ci takową. -Odpowiedziałam. I jednocześnie wybuchnęłyśmy śmiechem. Nie był to śmiech wymuszony czy jakiś sztuczny, był serdeczny i ciepły.
- Wyłaź. – Powiedziała jak tylko się uspokoiłam. – Muszę się ubrać i pomóc ci w umalowaniu się.
- Okej, ale wiedź, że jestem uzbrojona w różdżkę.

*

- To jakaś nowa, co nie? Jeszcze jej nie widziałem w szkole. – Takie właśnie głosy towarzyszyły mi, kiedy zmierzałam z Pansy do Wielkiej Sali. Rude włosy, ostry makijaż, krwistoczerwone paznokcie i dekolt obiły swoje. Właśnie o taki efekt mi chodziło.
Kiedy tylko usiadłyśmy przy stole, czułam mrowienie na karku. Niedaleko nas siedział Seth Cohen. Założyłam nogę na nogę, tak aby było widać co nieco i zabrałam się za śniadanie. Obserwowałam wszystkich ukradkiem. Seth udawał, że wcale się mną nie interesuje; Tom – obserwował mnie cały czas; Nevana nie było; Severusek – obserwował wszystkich, jakby chciał zabić wszystkich, którzy na mnie spoglądają; jedynie Mick nie zwracał na mnie uwagi, tak jak bym wcale nie istniała. Harry siedzący obok Blacka, aż gotował się ze złości, zaś Alex tylko mi pomachała i uśmiechnęła się, kiedy spojrzałam w jej stronę.
„Wszystko idzie, tak jak zaplanowałam” – pomyślałam i dalej konsumowałam śniadanie. Black wyszedł po kilku minutach razem z tą swoją idiotyczną bandą. Pansy rozmawiała z jakimiś dziewczynami, którymi okazały się młoda Malfoyówna i Snapeówna.
- Idziesz? – Zapytałam.
- Spotkamy się na lekcji. – Skinęłam głową i wyszłam z Sali seksownie kręcąc tyłeczkiem. Swoje kroki skierowałam w stronę lochów, gdzie zastałam bandę idiotów.
- Natasza! Musimy porozmawiać! – Zaczął Harry.
- O czym? – Zapytałam spokojnie.
- O tym! – Powiedział wskazując na włosy. – Chodź. – Pociągnął mnie za rękę, którą wyrwałam.
- Harry, moja sprawa co robię z włosami i TOBIE nic do tego. Jasne?! – W tym momencie bardzo przypominał naszego ojca.
- Ale…
- Nie ma żadnego „ale”! – Ucięłam i oparłam się ścianę naprzeciw drzwi prowadzących do klasy.
- Aktoreczki często zmieniają maski. – Powiedział Black. „Złapałeś przynętę Black…”
- Mówisz do mnie, czy koło mnie?
- Hmm… do jakiejś dziewczyny z rudymi włosami. – Powiedział i powoli podszedł do mnie. Dzieliła nas odległość na wyciągnięcie ręki, która cały czas się zmniejszła.
- Ta dziewczyna nazywa się Natasza Potter, Black.
- Tak?
- Tak… - Kątem oka zauważyłam zbliżającego się Severuska, który leciał tutaj jak nietoperz. Przyciągnęłam do siebie Micka i pocałowałam go. Nie opierał się wcale, oddawał pocałunki. Chwycił moje ręce i przyparł je do ściany.
- Co tu się wyprawia?! – Nagle usłyszeliśmy wszyscy lodowaty głos prof. Snape’a, który stał jak wryty i obserwował całą sytuację. Wszystko było by normalnie, gdyby Black nie przypierał mnie do ściany i stał kilka centymetrów dalej. – Ponawiam pytanie! Co się tutaj wyprawia?!
- Panie profesorze on… - I wybuchnęłam płaczem, kiedy tylko wydostałam się z objęć Blacka. Schowałam się za Severuskiem, który spojrzał na wszystkich obecnych oprócz mnie, bo stałam za jego plecami.
- Minus dwadzieścia punktów dla gryfonów i cała wasza czwórka dostaje szlaban! – Zagrzmiał.
- Ale za co? – Zaczęli wszyscy na raz.
- Za całokształt! I jeszcze jedno słowo, a dostaniecie tygodniowy szlaban! – Wszyscy zamilkli, bo jakoś nie opłacało się im dyskutować. Wychyliłam się za Księcia Nietoperzy i spojrzałam Blackowi w oczy, był zły jak cholera. I właśnie o to mi chodziło…
Akcję zemsty czas zacząć! I co mnie obchodzi, że przy tym oberwą niewinni ludzie.

*

A tak pe esem, zapraszam na http://www.zycietoniebajka.ok1.pl/ <-moje forum i na http://wlustrzanymodbiciuwidze.blog.onet.pl/ <- wspólne opowiadanie z Belluś.

Komentarze:


Panna nikt
Niedziela, 27 Lipca, 2008, 14:57

Nie wierzę. Jednak istnieje coś takiego, jak kobieca intuicja, bo jak inaczej wytłumaczyć fakt, że coś mnie tknęło i weszłam na ten pamiętnik? Dodam, że ostatnio byłam na hp.org dobre 3 tygodnie temu...
Nikuś, już biorę się do czytania! :-|

 


Nika1310
Niedziela, 27 Lipca, 2008, 14:58

Belluś, to nazywa się telepatia :P.

 


panna nikt
Niedziela, 27 Lipca, 2008, 15:10

Natascha nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać. I nigdy mi się nie znudzi ;-)
Rany, to było cudowne! Muahaha, Severusek na koniec pokazał klasę, wlepiając im szlaban ^^ Lubię go i te jego szlabany xD
Niko, genialna notka. Już nawet nie wiem, o czym pisać... Chciałabym zobaczyć Potterównę z taaakimi włosami, taakim makijażem, i taaaaakim dekoltem :D
Nie mogę jednak pominąć, że wredna z niej sucz.
Pozdrawiam :-|

 


Nika1310
Niedziela, 27 Lipca, 2008, 15:16

Zasakujące jest to, że dzisiaj tak naszła mnie wena,że nie mogłam przestać pisać. W Wordzie wyszło aż pięć stron tego :).
Oj, ja ten widok widzę w swojej wyobraźni :P. Jakoś nie mogę znaleźć nigdy zdjęcia psaującego do mojej wyobraźni, aby odzwierciedlić Tasch.
A i spójrz jaką reklamę zrobiłam pod notką :P.
Pozdrawiam złota rybcio!

 


panna nikt
Niedziela, 27 Lipca, 2008, 15:29

xD nie widziałam wcześniej tej reklamy ^^
Milutko, że reklamujesz naszego bloga. A nie sądzisz, że wypada pomyślec o następnej notce? :-|

 


Nika1310
Niedziela, 27 Lipca, 2008, 18:20

Możliwe, że wcześniej nie widziałaś, bo kilka razy edytowałam tekst :P. A wiesz, że i ja o tym pomyślałam :P. I nawet jedna osoba już pytała, kiedy następny wpis :).

 


Sol Angelika (Julia Darkness)
Niedziela, 27 Lipca, 2008, 18:47

Notka jest niezwykle ciekawa, fajnie, ze Snape wlepil im szlaban. I wogole notka super, ale to na pewno wiesz:-)
P.S. Zapraszam do pam. Julii Darkness.
P.S2- Dzisiaj sa moje imieninki i ta notka to tak jakby prezent:-)
Pozdrawiam

 


Aurora
Poniedziałek, 28 Lipca, 2008, 08:18

Natasha-szurnięta wariatka,
hehe nie no ta dziewczyna mnie rozbraja...
Zemstę czas zacząć
wyobrażam sobie minę Blacka jak sie rozpłakała
juz sobie myslał, że zaczyna wygrywać, a tu....
hehe nie no fajowo... :P
Wybuchowa mieszanka Rudej i Rogacza
to było mocne :P
"ta dziewczyna nazywa się Natasha Potter, Black"
dlaczego ten przecinek mi się wydawał jakby zbędny?

 


Nika1310
Poniedziałek, 28 Lipca, 2008, 11:46

Sol Angelika, wszystkiego najlepszego :)!
Aurora, ten przecinek oddziela zdanie od jego nazwiska, aby oddać akcent w jakim stylu powidziała to do niego Natasza.
Pozdrawiam!

 


Vicky
Poniedziałek, 28 Lipca, 2008, 15:42

Świetna nota! Cudowna.. ;D
Postaraj się pisać częśćiej:D
Odwiedź też mój. Joanne Carter

 


Nika1310
Poniedziałek, 28 Lipca, 2008, 16:15

Vicky, moja wena jest tak ulotna, że ciężko mi pisać jest częściej. Pozdrawiam!

 


Doo(pam.Mary Ann)
Poniedziałek, 28 Lipca, 2008, 20:46

Jeja, współczuję Natashy. Też bym się czuła, niczym pośród czterech pająków. Ale jestem pewna, że sobie jakoś poradzi, bo jest silna.
Czekam z niecierpliwością na nową notę, oby pojawiła się niedługo.
Zapraszam serdecznie do mojego pamiętnika!

 


Meg Dimen:)
Wtorek, 29 Lipca, 2008, 16:10

Zemsta...Jeszcze nie wiem, co kombinuje Natasha, ale wiem, że będzie gorąco. Już się nie mogę doczekać kolejnej notki. I proszę....chwila! Nie, błagam, aby pojawiła się szybko. Równie mnie wciągnęła Twoja i Panny nikt(czy też Belluś) historia. To dopiero dwie notki, a już widać, że to będzie coś ciekawego.
No cóż. Ocena: W;]
Pozdrawiam magicznie!

 


Meg Dimen:)
Wtorek, 29 Lipca, 2008, 16:44

A co do konkursu. Ciekawi mnie wynik;p. Jakie mogą być wyniki: wygra albo Krukon, albo Puchon, albo Gyfon, albo Ślizgon(niemożliwe, prawda;p). A oprócz tego może być jakiś trójkącik;], czworokącik;D, albo pięciokąt.(Na gacie Dumbledora dzieci to czytają). Ale znają ciebie Natascha "nie wyląduje pod ławką w jakiejś opuszczonej klasie". A więc pewnie nikt nie wygra. Tak wiem, pewnie nie dopuszczą. Ale przecież "wypadki" się zdarzają ;p

 


Tośka Czarodziejka
Wtorek, 29 Lipca, 2008, 23:36

Za[raszam do pamiętnika Syriusza...

Niko, co ta twoja Natasha zmąci...
nie mogę się doczekać
pozdro

 


Nika1310
Środa, 30 Lipca, 2008, 11:11

Doo, ja nie mam naprawdę czasu na czytanie całych pamiętników, ale pojedynicze notki postaram się skomentować :).
Meg Dimen:), hmm... już planuję jak będzie wyglądał cały ten konkurs. Jednak tajemnica!
Tośka Czarodziejka, już zaczęłam nawet pracę nad nową notką.
Pozdrawiam was i zapraszam na forum! (link w notce!)

 


Aneczka:)
Czwartek, 31 Lipca, 2008, 07:51

Pisz częściej PLIS! Nie zmarnuj każdej wolnej chwilki;) Kocham ten pamiętniczek, a ta nocia jest naprawde COOL!!!:*

 


Laura - Emma
Sobota, 02 Sierpnia, 2008, 15:13

No na serio, notka jest bardzo dobrze napisana, zrozumiała i wspaniała :D . To pofarbowanie włosów było super, chociaż spodziewałam się bardziej odważniejszych kolorów, może róż, ale w sumie, rudy kolor to dobry pomysł. Ciekawość mnie zjada, chce już wiedzieć czy wogóle ktoś wygra ten konkurs, a jeśli tak to kto to będzie. Nie mogę sie doczekać, chociaż wiem, ze tak szybko to nie nastąpi. Niech Natasha mści się na nich do woli :D masz teraz pole do popisu! :)
W! Pozdrawiam!

 


Aramil / pam. Hagrida!
Czwartek, 07 Sierpnia, 2008, 22:39

Ekhm. Ja jednak nie podzielę zdania moich poprzedniczek. Notka owszem - dobra, ale jak dla mnie, zbyt przesadzona. Nie wyobrażam sobie Nataszy z dekoltem i jak to nietaktownie ujęłaś "ruszającym tyłeczkiem". Oczywiście, można eksperymentować, można wykraczać poza schemat, ale czasami lepiej się zastanowić. Ogólnie? Notka dość ciekawa, jednak nie przypadła mi do gustu. Oprócz tego występuje w tekście kilka literówek, przejęzyczeń i błędów interpunkcyjnych - normalka. Pracuj nad tym, aby tych błędów było coraz mniej. A skoro miałem być szczery - to jestem.

Pozdrawiam.

 


Nika1310
Piątek, 08 Sierpnia, 2008, 11:13

Aramilu wiesz, jak się cieszę, że mi to napisałeś? Możliwe, że przesadziłam, ale Natasza w mojej głowie jest nieprzewidywalna i czasami mam jej serdecznie dość.
Za błędy przepraszam. Czasami sama nie jestem w stanie ich znaleźć...
Nawet już pracuję nad nową notką ^^.
Pozdrawiam!

1 2 3 »

Twój komentarz:
Nick: E-mail lub strona www:  

| Script by Alex

 









  
Newsy po angielsku:
Harry Potter's Page

  
Konkursy-archiwum

  

ŻONGLER
KSIĘGA HOGWARTU

Nasza strona JK Rowling
Nowości na stronie JKR!

Związek Krytyków ...!
Pamiętnik Miesiąca!
Konkurs ZKP

PAMIĘTNIKI : KANON


Albus Severus Potter
Nowa Księga Huncwotów
Lily i James Potter
Nowa Księga Huncwotów
Pamiętnik W. Kruma!
Pamiętnik R. Lupina!
Pamiętnik N. Tonks!
Elizabeth Rosemond

Pamiętnik Bellatrix Black
Pamiętnik Freda i Georga
Pamiętnik Hannah Abbott
Pamiętnik Harrego!
James Potter Junior!
Pamiętnik Lily Potter!
Pamiętnik Voldemorta
Pamiętnik Malfoy'a!
Lucius Malfoy
Pamiętnik Luny!
Pamiętnik Padmy Patil
Pamiętnik Petunii Ewans!
Pamiętnik Hagrida!
Pamiętnik Romildy Vane
Syriusz Black'a!
Pamiętnik Toma Riddle'a
Pamiętnik Lavender

PAMIĘTNIKI : FIKCJA

Aurora Silverstone
Mary Ann Lupin!
Elizabeth Lastrange
Nowa Julia Darkness!

Joanne Carter (Black)
Pamiętnik Laury Diggory
Pamiętnik Marty Pears
Madeleine Halliwell
Roxanne Weasley
Pamiętnik Wiktorii Fynn
Pamiętnik Dorcas Burska
Natasha Potter
Pamiętnik Jasminy!

INKUBATOR
Alicja Spinnet!
Pamiętnik J. Pottera
Cedrik Diggory
Pamiętnik Sarah Potter
Valerie & Charlotte
Pamiętnik Leiry Sanford
Neville Longbottom
Pamiętnik Fleur
Pamiętnik Cho
Pamiętnik Rona!

Pamiętniki do przejęcia

Pamiętniki archiwalne

  

CIEKAWE DZIAŁY
(Niektóre do przejęcia!)
>>Księgi Magii<<
Bestiarium HP!
Biografie HP!
Madame Malkin
W.E.S.Z.
Wmigurok
OPCM
Artykuły o HP
Chatka Hagrida!
Plotki z kuchni Hogwartu
Lekcje transmutacji
Lekcje: eliksiry
Kącik Cedrica
Nasze Gadżety
Poznaj sw�j HOROSKOP!
Zakon Feniksa


  
Co sądzisz o o zakończeniu sagi?
Rewelacyjne, jestem zachwycony/a!
Dobre, ale bez zachwytu
Średnie, mogłoby być lepsze
Kiepskie, bez wyrazu
Beznadziejne- nie dało się czytać!
  

 
© interREKLAMA.pl
strony internetowe szczecin - Wszystkie prawa zastrzeżone
linki